AIESEC ismini okuldaki birkaç seminerde daha önce duymuştum. Bunun dışında bir öğretmenimiz kendimizi geliştirmemiz için yurt dışındaki projelere katılabileceğimizi söylemişti. İlk öneri tabi ki AIESEC idi. Ben de zaten çocuk eğitimini geliştirmeyi amaç edinmiş bir vakıfta gönüllü olarak çalışıyordum. Bu sırada AIESEC e kayıt bıraktım ve birkac gün sonra ilk managerımla tanıştım. O zamanlar tam olarak ne yapmak istediğime karar verememiştim ama kesinlikle bir Global Volunteer projesinde yer almam gerektiğini biliyordum. Bana yeni bir vizyon katacağını düşündüm ve farklı bir kültürde yaşamak beni heyecanlandırmıştı. Farklı dili konuşan insanlarla bir projede bulunmak ilgimi çekmişti.

nazlıhan-Global-Volunteer-AIESEC-Yurtdışı-Hindistan-Tecrübesi

Managerımın yönlendirmesiyle Hindistan’ daki Footprints projesine başvurmaya karar verdim. Mülakattan sonra projeye kabul edildiğimi duyana kadar orada ne yapacağımı, nasıl zorluklarla karşılaşabileceğimi, neler yaşayacağımı hiç düşünmemiştim. Hindistan zorlukların ve güzelliklerin iç içe olduğu bir ülke ve ben bu handikapı bilerek yola çıktım. Bir sürü unutulmaz an yaşadım. Örneğin havaalanından ilk çıktığım anı hatırlıyorum, yüzüme çarpan sıcak hava dalgasıyla ayak bastım Hindistan’a. Sonra tuktuk ya da rikşa denilen Hindistan’a özgü küçük toplu taşıma araçlarına ilk bindiğimde hayatımın en ilginç yolculuğunu yaşadım diyebilirim, bir o kadar da eğlenceliydi.

Projeme gelecek olursak, görevim bana verilen okulda öğrencilere ödevlerinde yardım etmek ve ingilizce konuşma yetilerini geliştirmekti. Yaklaşık otuz altı tane öğrencimiz vardı.Hepsinin hikayelerini ve hayallerini teker teker dinledim. Yaşadıkları olumsuz koşullara rağmen çok güzel hayalleri olan çocuklardı. İçlerinden biri ressam olmak istediğini söylemişti ve bana çizimlerini göstermişti. Bu zamana kadar gördüğüm en iyi çizimler diyebilirim ve sadece 12 yaşındaydı adı, Rebaak’tı. Mükemmel çizim kalemleri, farklı tonlarda boya kalemleri yoktu ama buna rağmen harika resimler yapıyordu. Benim için en değerli an ise Rebaak’ın benim resmimi çizdiği andı. Hayatımda ilk defa bu kadar mutlu oldum diyebilirim. Dünyanın bir ucundaydım,farklı bir ülkede, inanılmaz yetenekli çocuklarla geçirdiğim harika bir an ve o resmi hala saklıyorum.Hayatımda aldığım en değerli hediyeydi.

nazlıhan-Global-Volunteer-AIESEC-Yurtdışı-Hindistan-Tecrübesi

Hindistan’da olduğum süre boyunca tek başıma zorlu bir ülkede ayakta kalabilmeyi ve sorunlarla baş edebilmeyi öğrendim.  İnsanlarla olan iletişimime yeni bir boyut kattım. Kendimi bir çok konuda geliştirdim. Bir sürü ülkeden onlarca arkadaş,dost edindim. Her tanıştığım insanla birlikte yeni bir bakış açısı olduğunu fark ettim. Hindistan’ın kültürel zenginliği beni çok etkiledi özellikle Taj Mahal ziyaretim beni çok etlilemişti.Bunun haricinde doğal güzellikleri ve çocuklarla geçirdiğim güzel anlar, insanlarının çok sıcak kanlı ve yardımsever olması bana iyi ki Hindistan’a gitmişim dedirtti. Umarım herkes bir gün bu tecrübeyi yaşama şansı bulur.

 

     Nazlıcan Çağlan YILDIRIM – Hindistan

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *