Aynı Dili Konuşmadığım Çocuklarla Aynı Şeyleri Paylaşabildim!

Global Citizen ile bu yaz Polonya’nın Gdansk şehrine gittim. Polonya, liseden bu yana gitmek istediğim bir ülkeydi. Beni orada proje koordinatörü ve oda arkadaşım karşıladı. Ordan, kalacağımız yurda geçtik. Projem, hafta içi her gün anaokulunda çocuklara kendi kültürümü aktarmamı gerektiriyordu. İtiraf etmeliyim bunu giderken çok önemsemedim. Ben gitmek istediğim ülkeye gidiyordum ve gerisi hiç önemli değildi!

Ama gittiğimde düşüncelerim aynı şekilde devam etmedi. O zamana kadar çocuklarla hiç çalışmamıştım, onlarla nasıl zaman geçirilir hiç bilmiyordum. Aslında bunu düşünmeye hiç gerek yokmuş. Siz onlara güldüğünüz zaman zaten vakit hemen geçiyormuş. Her sabah sizi gördüklerinde gelip sarılmaları, size resim çizmeleri hatta bazen ayağınızı tutup yürümenizi engellemeleri, her şey bir gülümsemeye bağlıymış. Global Citizen’ın bana kazandırdığı en güzel şey bu, aynı dili konuşmadığınız insanlarla, çocuklarla aynı şeyleri paylaşabilmek!

Onun dışında, AIESEC Gdansk üyeleri bizi hiçbir zaman evimizde olmadığımızı hissettirmedi. Kendi sosyal hayatlarından kısıp, 2 ay boyunca sadece bizimle zaman geçirdiler ve her sorunumuzda yanımızdalardı. Çok sağlam arkadaşlıklar kurduk. Başka bir programla gitseydim, kendimi bu denli evimde hissedeceğimi sanmıyorum.

Eğer birilerinin hayatlarına dokunmak ve sizden çok uzak insanların hatırlarında bir ömür kalmak istiyorsanız Global Citizen sizin için biçilmiş kaftan!

 

Cansu KOÇ

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *