Bambaşka, Yepyeni, Daha Pozitif Bir Ben Var!

“Ve en önemlisi bambaşka, yepyeni, daha pozitif bir ben var…”

 

AIESEC’i duyduğumda ilk düşündüğüm şey “e tam bana göreymiş!” olmuştu. Sisteme üye olup kendime proje bakmaya başladığımda umudum çok yoktu açıkcası. Her zaman yardımcı olan EP Buddy’im Beril ile “ya galiba bundan da bir şey çıkmayacak” temalı konuşmalarımızı hala hatırlarım. Canım benim hep pozitif oldu. En sonunda İtalya ile yaptığım garip Skype görüşmesinden (güldürmeyen soğuk şakalarıma kendim gülmüştüm) olumlu bir yanıt gelince odamda tavşanlar gibi zıp zıp zıpladığımı biliyorum. 🙂

Benim İtalya maceram yaklaşık 2 ay sürdü. 7 haftalık bir projeydi, bende gezicem diye 1 hafta daha uzatmıştım. Size şimdi yaşadıklarımı uzun uzun anlatırdım. Ama sanki sayısız macera ve anılarımdan birini anlatmayı unutsam haksızlık olucakmış gibi. 🙂 Lakin kısaca, Proje arkadaşlarımla adeta kardeşlere dünüşüp tekrar buluşma planları yapıyoruz. Projedeki çocuklarla aramda kurduğum bağ muhteşemdi. Beni sevmiyecekler diye düşürdüm, ama her zaman gülümsemenin ve pozitif olmanın çözemeyeceği şey mi varmış? 🙂 Çocuklardan ayrılırken karşılıklı ağlayıp sarılmalarımızı hatırladığımda hala gözlerim doluyor. Çalıştığım yerdeki kişilerle koskocaman bir aileye dönüştük, artık Napolide 3-4 tane evim var. “Ve en önemlisi bambaşka, yepyeni, daha pozitif bir ben var.” Ve İtalyan mutfağı sayesinde 5 kilo daha fazla bir ben. 🙂 Yaşadığım maceralar ve anılara girmiyorum. Dediğim gibi hangi birini anlatayım. 🙂 Ama size şunu söyleyeyim. Paha biçilmez, hiçbir şeye değişmeyeceğim 2 ay yaşadım ben. Bir daha olsa bir daha giderim. Ayrılırken ağladığım kadar sanırım hiç ağlamamışımdır.

Sena İnan Resim1

Ben kendi projemin sadece çocuklarla yaptığım proje olduğunu düşünmüyorum. Orada etkileşimde bulunduğum, iletişime geçtiğim herkes ve her şey bir projeydi benim için. Sadece çocuklardan değil, beraber çalıştığım insanlardan çok güzel geri dönüşler aldım. Ve en güzeli de kendimi tanıma ve geliştirme konusundaydı. Bence herkesin hayatında en az bir kez yaşaması gereken bir deneyim. Son olarakta;

GRAZIE MILLE AIESEC!

Sena Sevval İnan | Italya

 

0 cevaplar

Cevapla

Tartışmaya katılmak ister misiniz?
Katkı yapmaktan çekinmeyiniz!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir