Dünyanın neresine gidecek olursam olayım; kalacak yerim olduğunu hatırlamak…


AIESEC ile 2010 yazında tanıştım, 9.sınıfı bitirmem yaklaşırken okulumuza Myself My World tanıtımı için gelen AIESECer arkadaşın duyuruları ve İngilizce öğretmenimin de teşviki ile ben de MMW için başvurumu gerçekleştirdim. Daha sonra bu projeye katılacak olan lise öğrencilerinin velilerine AIESEC Tanıtımı yapıldı ve annem bu toplantıya katıldıktan sonra soframıza bir tabak daha koyup bir “Tanrı Misafiri”ne Hoş geldin demeye karar verdi, böylelikle Haziran ayı başlarken ailemizin Ukrayna’dan gelen yeni üyesi ile tanıştık.

MMW, benim yalnızca AIESEC ile tanışmamı değil, kendimi geliştirmemi, empati yeteneğimi arttırmamı ve yeni insanlar tanımamı sağladı, o yaz harika vakit geçirdim ve lise eğitimim boyunca 2011 ve 2012 yazlarında da MMW kamplarının alışılmış yüzü haline geldim, yalnızca kampta görev yapan yabancı arkadaşlarımla değil fırsat buldukça evimde konuk ettiğim yabancı dostlarımla da harika arkadaşlıklar inşa ettim ve şu an kendime dünyanın neresine gidecek olursam olayım; kalacak yerim olduğunu hatırlatmak mutluluk veriyor!

Bu süre zarfında dikkatimi çeken yalnızca yurtdışından gelen arkadaşlarımız olmadı; bizler için gece gündüz çalışan, ekip arkadaşından çok birbirleriyle kardeş gibi olan organizasyon komiteleri de takdire şayan işler ortaya koydular ve bu bende onlardan biri olma hayali, isteği uyandırdı.

2014 Ekim ayından beri AIESEC Istanbul Asia şubesinde görev alıyorum, kişiliğimin geliştiğini hissediyorum. Takım olmayı, beraber üzülmeyi, beraber sevinmeyi öğrendim, öğreniyorum, deneyimliyorum. Harika bir ekibim, harika dostluklarım var. Dünyanın birçok ülkesinde aynı hedef için çalışan insanların hemen hemen 40 kişilik alt kümesiyiz diyebilirim; herkes elini taşın altına koymaya hazır, herkes sorumluluk sahibi ve herkes bir amaç uğruna hareket ediyor. Yani HERKES; BIR oluyor.

Bu ailenin bir parçası olmaktan gurur duyuyorum!

Özgü Horozal, İstanbul Asya