Global Families Olmanın En Zorlu Anları

Şimdi ben bu satırları yazarken Frida bavulunu topluyor, işte Global Family olmanın en zor anlarındayız. Başlarda uzun görünen 6 hafta öyle hızlı geçiyor ki şimdi diyorum kendime keşke 6 aylığına gelseymiş, hatta 6 yıl.. Hayır inanın abartmıyorum, birlikte yalnızca 6 hafta geçirdik ama biriktirdiğimiz anılarımızı haftalara, aylara, yıllara sığdıramayız…

Yarın sabah yolcu ediyorum Frida’yı ama önceden söz verdik birbirimize “goodbye” demek yok, “see you soon” diyeceğiz, çünkü ömür boyu sürecek bir arkadaşlık kazandık ve bundan sonra benim de Macaristan’da çalacak bir kapım var onun yatağı ise zaten hazır. Bunun bizim için bir son olmadığını bildiğim halde yine de onu çok özleyeceğim, evdeki yokluğuna alışmak ben ve abim için zaman alacak, çok eğlendik, güldük, çok şey paylaştık birlikte. Eminim ki kedilerim bile özleyecek onu 🙂 Kısacası Frida’nın evine tekrar gelmesini hepimiz iple çekiyoruz, o artık ailemizin sonsuz üyesi.

Şimdi bu yazıyı okuyan ve henüz Global Family olmamış kişilere diyeceğim tek şey “Olun!” Ben uzun uzun 6 hafta boyunca neler yaptığımızı anlatmadım, sürecin sonunda dediğim şu ki; Macaristan’da yaşayan bi kardeşim var, kış dönemi Aiesec stajında da Ramon ve Bianca’nın hostluğunu yapmıştım, iki kardeşim de Brezilya’da. Şimdi AIESEC Ankara’ya özel bir teşekkür gidiyor, bu büyüyen uluslararası aileme vesile oldukları için.

E siz de bir düşünün, dünyanın bir yerinde kardeşiniz sizinle tanışmayı bekliyor olabilir…

Başak Baran, Ankara

0 cevaplar

Cevapla

Tartışmaya katılmak ister misiniz?
Katkı yapmaktan çekinmeyiniz!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir