Global Volunteer ile Brezilya Tecrübem

İlk yurt dışı deneyimimdi benim. Ne tarz zorluklar karşılaşacağımı az çok biliyordum sanıyordum ama daha önceden böyle bir tecrübem olmadığı için kestiremiyordum bazı şeyleri. Hatta havacılık okumama rağmen ilk defa bir uçağa biniyordum. Onun da tatlı bir heyecanı vardı bir yandan içimde. Aslında zorluklara hazırdım dedim ya benim daha ilk havalananındabaşladı sıkıntılarım. İlk hava alanına indim para çevirmem gerekiyordu ama hava alanı normalden fazla para alıyordu. Arkadaşımın hostundan rica ettiğimde ise onda bile bana yardım edebilecek kadar miktar yoktu. Brezilya’da çoğu kişinin İngilizce bilmemesi de benim için ayrı bir zorluktu. Onlarla iletişime geçmemde yine ilk olarak arkadaşımın hostu yardım etti. Gideceğim yerin biletini bana aldı. Otobüsü beklemeye gitti. Otobüs geldiğinde valizimi taşırken şoför bana bir şeyler söylemeye başladı. İngilizce bilip bilmediğini sorduğumda bana cevap vermeyip sadece yüzüme baktı.

izm_ogv_visual_devrimcuvelenk-2

Neyse ki arkamdaki bir kadın İngilizce biliyordu ve bana yardım etti. Bizim Türkiye’den çok farklı bir sistemi vardı otobüslerin, insan ister istemez kıyaslıyor tabi bazı şeyleri. Otobüsteki süreç boyunca neyse ki o kadın vardı da bana yardım etti nerede ineceğime dair. İnmem gereken durakta indiğimde tekrar bilet almam gerektiğini söylemişti otobüsteki kadın. Valizlerimi bagajdan alırken bir anda o kadını da kaybettim ve bir an ne yapacağımı bilemedim. Kimse İngilizce bilmiyordu otobüste ondan başka, kim bana yardım edecek şimdi diye düşünmekten kendimi alamıyordum. Kaderime razı olup yürümeye başladım. Neyse ki karşılaştığım bir genç az çok İngilizce biliyordu. Kısacası şanssız ama şanslı bir günümdeydim. Bileti nereden alacağımı sordum genç çocuk yürüyen merdivenleri gösterdi ve bana yardım edebileceğini söyledi. Hatta çok komiktir ki yürüyen merdivenleri çıktıktan sonra çocuk ben buraya kadar biliyorum dedi. Sağ olsun yardım etti ama o olmasa da yine yapacağım şey oydu aslında. Sonra otobüste bana yardım eden kadın yine karşıma çıktı. Bana yine yardım etti. Onunla konuşmaya başladık. Neden burada olduğumu, neden Brezilya’yı tercih ettiğimi sordu. Bende anlatmaya başladım. Benim 6 ay önce ev sahipliği yaptığım arkadaşımın Brezilyalı olduğunu ve o nasıl Türkiye’ye AIESEC’in bir projesine geldiyse bende aynı şekilde Brezilya’ya o tarz bir proje için geldiğimi aynı zamanda ev sahipliği yaptığım arkadaşımda vakit geçirmek istediğimi söyledim. Kadınla kısa sohbetimiz bittikten sonra ben bilet almaya sıraya girdim ama yine şoför gibi bilet veren kişi de İngilizce bilmiyordu. Kadın yine bana yardım etti. Süper kahramanım oldu sürecimin kısacası. 2 saatte yol gitti. Bununla birlikte nerden bakarsak bakalım 2 günlük yol gittim. İndiğim yerde ev sahipliği yapacak çocuk ve anneannesi vardı. Bizde Türk geleneği 2 kere öpülür selamlaşmak için ama onlarda bir kere öpülüyormuş. Bende tabi bunu bilmediğim çocuğun anneannesi de bilmediği için öyle tatlı, komik bir kültür şoku yaşadık. Bizim selamlaşmak için yaptığımız şeylerin orda öyle olmadığını bilmek insana gerçekten tuhaf bir his yaşatıyor.

izm_ogv_visual_devrimcuvelenk-3

Neyse, artık liderlik tecrübem tamamen başlamıştı. Çocuklarla da iletişime geçerken çok zorlanacaktım ama buna hazırdım. 6-15 yaş arası çocuklarla birlikte çalışacaktım. İlk başta çokta zorlandık ama neyse ki Portekizli bir arkadaşımız bize yardım etti. İlk haftayı öyle atlatırken. 2.hafta artık hepimiz birbirimize alışmaya başlamıştık. Onlarla daha kolay iletişime geçebiliyorduk. Biz onlara İngilizce öğretirken küçücük öğretmenler bize Portekizce öğretiyordu. Hatta beni etkileyen bir anımı sizinle paylaşayım. Bize yardım eden Portekizli arkadaşımızla bir şeyler konuşurken küçük bir kız geldi yanımıza ve bir anda Portekizce bir şeyler söylemeye başladı. Tabi ben anlamadım ama bana çevirdiklerinde dediği şey beni bu işi neden yaptığımızı bir kez daha anlamamızı sağladı. Aslında cümlesi çok basitti. İlerde bende İngilizce öğreneceğim ve bütün bu konuştuklarını anlayacağım. Başkalarını nasıl cesaretlendirdiğimizi görmek ve bu tarz geri dönüşler almak insanı çok mutlu ediyor. Küçücükte olsalar birilerine bir şeyler öğretiyorsun, liderliğini öyle ortaya çıkartıyorsun.

izm_ogv_visual_devrimcuvelenk-1

Anlatması zor, yaşaması ondan da zor olduğunu düşündüğüm bir tecrübe süreciydi işte bu şekilde. Hayatta bir defa herkes bu tecrübeyi yaşamalı.

Devrim CÜVELENK

0 cevaplar

Cevapla

Tartışmaya katılmak ister misiniz?
Katkı yapmaktan çekinmeyiniz!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir