İnsanların Hayatlarında Farklılık Yaratmanın Nasıl Bir Duygu Olduğunu Hatırladım

Korkularımı yenmek sandığım kadar zor değilmiş.
Kendimi bildim bileli Türkçe’den başka bir dil konuşmamaktan korkmuşumdur. AIESEC ile tanıştığım ilk zamanlar korktuğum için yabancılardan bile bir süre uzak kalmıştım. Daha sonra bunların üzerine gitmem gerektiğini düşündüğüm ve Arkadaşımla Tanış projesine dahil oldum. Proje sayesinde korkularımın üzerine gitmek için ilk adımı attım ve İngilizcem belirgin düzeyde gelişme sağladı. Projeyi yürütürken aynı zamanda host family olarak bu gelişimi daha ileri noktalara taşıma fırsatım oldu. Farklı ırktan insanlarla ilişkinin ne kadar önemli olduğunu gösterdi bana bu proje süresince edindiğim tecrübeler. Sonra 1.5 yıl boyunca gitmeyi hep istedim ama kendime güvenmiyordum İngilizce seviyemden dolayı sonra bir şey fark ettim bir şey yapmak için çok düşünüp harekete geçmeyi ihmal ettiğimizde durduğumuz yerde saymaktan başka bir şey yapmıyoruz ve bende zincirlerimi kırarak nihayetinde bu cesareti kazandım sonrasında ilk adımımı atarak bu hayatımın en güzel serüvenine başlamış oldum.
Ailemin her dönemeçte arkamda olması benim için çok önemliydi. AIESEC ile alakalı yaptığım her işte arkamdaydılar ve bendeki gelişimi görüyorlardı bu da onları mutlu ediyorlardı. Onlara bir anda yurt dışına çıkacağımı söylediğimde biraz şaşırmışlardı fakat tereddüt etmeden kararıma saygı duyup yine yanımda olmuşlardı. Bu aşamada herşey çok hızlı gelişti ve 2 hafta sonra Sırbistan’a doğru yola çıkmıştım.

Gitmeden önceki tek korkum İngilizce değildi aslında sonuç olarak daha önce yurtdışına çıkmamıştım ve benim için sadece bir hayal olmaktan öte gidemeyen yurt dışına çıkacaktım. İnsanın bir yerden sonra yapabileceklerini kendi kendine engellediğini fark ettim bende bu yüzden yurt dışına çıkma planımı sürekli erteliyordum fakat sonra gördüm ki önüme koyduğum engel kendimmişim.
Normalde annem ve babam bana her zaman öğretmen ol derlerdi ve ben öğretmenlik mesleğini hiç sevmeyen bir insandım. Projem dahilinde ise lise öğrencilerine bir takım konularla bilgi verip onları bilinçlendirmeye çalışıyordum. Projemin ilk gününden gördüğüm sıcak tutum ve öğrencilerin bana dikkatlice bakıp benden bir şeyler almak istiyor olmaları beni harika hissettirdi nitekim İngilizcem üst düzey değildi fakat en önemli şey bu değildi önemli olan benim ve insanların kendini geliştirmek istemeleriydi. İnsanlarla etki etmenin ne denli harika hissettirdiğini inanın anlatamam.
Sırbistan’a ayak bastığım ilk zamanlar o şehri ve inanları tanımadığım için yalnızlık problemi yaşamıştım. İnsanlarla tanışıp kaynaştıktan sonra ise her zaman AIESEC yanımdaydı ve harika bir ortam içerisinde projemi yürütme şansı yakaladım.
İnsanların hayatlarında farklılık yaratmanın, onlara bir yol göstermenin ne kadar ne kadar güzel bir duygu olduğunu hatırladım. Bu tecrübe ile kendimi insanlara daha fazla yardımcı olmaya adadım diyebilirim. Projem dahilinde etkileşim halinde olduğum herkesin düşüncelerinde küçücük bir farklılık oluşturduysam ne mutlu bana.
İnsanların hayatlarında farkındalık yaratmanın, onlara bir yol göstermenin ne kadar güzel bir duygu olduğunu anladım. Bu etki ile artık insanlara daha fazla yardımcı olmaya adadım kendimi diyebilirim. Projemdeki öğrencilerin hatta konuştuğum herkesin düşüncelerinde küçücük de olsa bir farklılık oluşturduysam; onların bu bilgileri de başkalarına aktarmasıyla bir kelebek etkisi misali yayılıp dünyaya dahi yayılabileceğini düşünecek kadar ufkumu genişletti Global Citizen.
Rahmi FIRTIN, Sırbistan