Romanya’da Global Citizen Olmak

Marmara Üniversitesi gazetecilik öğrencisiyim. Daha önce yurt dışında bir çok nedenden dolayı bulunmuştum , tek başıma yaşamıştım da fakat bunların hiç biri 2015 yazında AIESEC sayesinde gittiğim Romanya’nın şirin şehri Cluj Napoca’daki gibi bir tecrübe olamaz benim için. Arkadaşımın tavsiyesi üzerine tanıştım AIESEC’le ve araştırmaya koyuldum. Bir kaç proje başvurusu yaptım fakat onlardan ses çıkmayınca ümidi kestim bende, “zaten pek istediğim meslekler de değil” diye avutuyordum kendimi. Bir kaç hafta sonra AIESEC’li bir arkadaşla tanıştım, “seninle ben ilgileneceğim” dedi. Ben ise pek motivasyonu kalmamış bir şekilde çoktan bu işin olmayacağına inandırmıştım kendimi. Fakat bu arkadaşın motivasyonu ve ısrarı üzerine bir kez daha denemeyi kabul ettim ve bir video çekip sayfalarca başvuru yaptım tekrar ve arkadaşa ise “dönmezlerse daha da uğraşmam” dedim. Gerçekten de dönmediler bir-iki ay, bende de ne motivasyon kaldı ne de istek. Hatta AIESEC için kenara ayırdığım parayı da bir güzel harcadım. Bir gece iş çıkışı ev yolunda giderken Facebook’dan ismini anlamadığım bir kız ekledi, ben de çalışma alanını AIESEC olarak görünce merak edip kabul ettim. Kız beni başvurularda  görmüş, araştırmış. Daha önce WordPress’de oluşturduğum internet sitemi bulup incelediğini ve çok beğendiğini söyledi. Bu tür iltifatlardan sonra da bana Romanya’da ihtiyacı olduğunu söyledi. Ben bunu kabul edemeyeceğimi düşünürken kız işin benim mesleğimle alakalı olcağından bahsedince bende “nasıl olacak bu iş?” diye sorarken buldum kendimi bir anda. Bu sırada ise AIESEC’li arkadaşa yazdım saat gecenin on ikisinde. Bu teklife benden daha çok sevinen bu şirin insan beni öyle bir yola soktu ki; o gece hayatımın dönüm noktasını yaşadığımı söyleyebilirim. İki gün içinde projeye kabul edilmek için resmen para yarattım, projem onaylandı ve bir ay içinde ise uçak biletimi alıp Romanya’ya gittim… Bir yıl önce bana böyle bir şey yapacağımı söyleseler hayatta inanmazdım ama şimdi inanırım. Çünkü artık hayatım daha farklı, çünkü orda geçirdiğim bir buçuk ayın sonunda Romanya’da 13 farklı ülkeden oluşan 25 kişilik bir ailem oldu.

AsyaTugceBozkurt
Dün gibi hatırlıyorum birbirimizden ayrıldığımız gece saatlerce ağlayıp, birbirimize nasıl bağlandığımızı konuştuk. Çünkü bizim deyişimizle biz Romanya’da birbirini bulmuş “creepy family” idik. Neden mi bu isim? Ben onların anneleri idim, Malezya’lı oğlum ve kızım vardı , bir de Pakistan’dan oğlum. Rus bir kız kardeşim onun ise Yunan bir kocası vardı ve üç tane de Hong Kong’lu kızları , diğer kız kardeşim ise Fas’lı idi , onun daTürk bir kocası Fransız bir oğlu vardı. Fransız oğullarının Kore’li bir karısı vardı. Yunan olan eniştemin diğer karısı ise Ukraynalı’ydı , kız kardeşi de benim Yunanlı kankamdı. Annem ise Romanya’lı sorumluluk delisi AIESEC’ımız idi. Çocuklarımın babasını da Pakistanlı idi. Bu aile bizim hayal gücümüzdü aslında fakat Romanya’nın en popüler ailesiydik sanırım çünkü bizim gibi bu kadar eğlenip hem de çalışan kalabalık bir grup yoktu. Bir saniyem bile yalnız geçmiyordu. İstesem bile onlar izin vermiyordu zaten. Ben bu aile ile Romanya’a bir buçuk ay geçirdim.

Tuğçe Bozkurt Resim1

Avrupa’nın gençlik başkenti olarak seçilen Cluj Napoca’yı tanıtan bir belgesel çektik, Sosyal medya hesapları oluşturduk, internet sitesi kurduk ( http://youthgeneration.aiesec-cluj.ro/ ), ben ise fotoğraf takımının lideri oldum. AIESEC sayesinde Dünya’nın en eğlenceli festivalinde gönüllü fotoğrafçılık yaptım, muhteşem bir ailem oldu ve bu aile ile Transilvania’yı gezdim, Drakula’nın yaşadığı yeri gördüm, ingilizcemi geliştirdim , kendime tamamen güvenmeyi öğrendim , benim gibi dünyayı değiştirmek isteyen insanlar tanıdım ve en önemlisi önyargılarımı kırdım. İlk gün korktuğum ve konuşmaya çekindiğim bu insanlar şimdi benim en yakın dostlarım. Tarihlerini, kültürlerini ,yemeklerini, danslarını ve müziklerini biliyorum. Ve onları gerçek anlamda çok özlüyorum. Bu insanlarla her ayrı olduğum an için onlarla buluşma planları yapıyorum kendime , mesela haftaya Yunanistan’a gidiyorum, bu ay sonunda ise Hırvatistan’dan küçük kız kardeşim ziyaretime geliyor, gelecek yaza kadar ise Pakistan, Mısır ve Hong Kong’a da gitmiş olacağım. Ve tabii ki de onlar da Türkiye’ye gelecek.

 

Beni bu güzel insanlarla buluşturduğu için ve bu deneyimi yaşattığı için AIESEC’e çok teşekkür ederim !”

 

Tuğçe Bozkurt | Romanya

0 cevaplar

Cevapla

Tartışmaya katılmak ister misiniz?
Katkı yapmaktan çekinmeyiniz!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir