Ukrayna maceram başlamadan önce AIESEC Eskişehir şubesinde Giden Taraflı Kurumsal ve Girişimcilik Stajlarından sorumlu bir takım üyesiydim. Bir çok insanı sosyal sorumluluk projeleri için gönderirken bir anda ben niye gitmiyorum diye düşündüm ve çok ani bir karar ile Ukrayna’ya gitmeye karar verdim. Daha pasaportum bile hazır değilken ve istediğim projenin başlamasına 3 hafta kala İngilizceme bile güvenmezken orada en az 1 ay kalacak olmam açıkçası biraz beni endişelendiriyordu. Oraya gittiğimde Ukraynalı yetişkin insanlara Türkçe dersi verecektim ve yetişkin insanlara nasıl Türkçe dersi vereceğim konusunda da herhangi birfikrim yoktu.

Gideceğim şehrin adı Kharkovdu ve ben o zamana kadar Ukrayna’da öyle bir şehir olduğunu bile bilmiyordum

Sonradan öğrendim ki Ukrayna’nın ikinci en büyük şehriymiş ve gene bir endişe duydum büyük bir şehirde tanımadığım insanlar arasında acaba yabancılık çekecek miyim diye. Bu gibi endişelerim ile uçağa binene kadar aklımdan bir çok değişik kötü senaryo geçiyordu ve her an geri dönmeye hazır bir şekilde uçağımın inmesini bekliyordum.

Ama oraya gittiğim zaman onların Türkiye ve Türk insanlarını ne kadar çok sevdiklerini, sırf oradaki insanlarla sohbet etmek için Türkçe öğrendiklerini öğrendiğimde ki mutluluğum inanılmazdı.  Gittiğim ilk hafta metro kullanırken kaybolmamak için parmaklarımla durak sayısını sayan ben( biliyorsunuz ki kullanılan harfler bile farklı), döneceğim hafta kendi şehrimdeymişim gibi geziyordum. Yaşadığım her türlü zorluğa rağmen sınırlarımı zorlamamı ve hayatımın en güzel deneyimimi geçirmemi sağlayan AIESEC’e çok teşekkür ederim

Merve Güler – Eskişehir